‘Een klassieke tragedie over moedwil, misverstand en onvermogen in een poëtische stijl.’ - Jury van de Opzij Literatuurprijs 2013
'Van Keulen heeft het vermogen haar personages van binnenuit zo realistisch te karakteriseren dat ze, ondanks hun nukken en fratsen, als echte mensen beginnen te leven. Dat kan alleen maar bewondering wekken.' - Douwe de Vries in Sneins Petiele
'Prachtige, precieze roman van de grootmeesteres van het korte verhaal.’ - Tom Lanoye
'Van Keulens kracht ligt in haar gevoel voor detail, haar geestige observaties, in haar dansende lichte stijl, die de lezer optilt, en niet het minst in haar indrukwekkende vermogen om echte, levendige mensen te scheppen.' - Jann Ruyters in Trouw
'Dit prachtboek greep mij vast vanaf de eerste pagina, want alle mensen, wat kan die Mensje van Keulen toch schrijven!' - Heleen Spanjaard in Margriet
'Rustig, zonder effectbejag, ontvouwt Van Keulen het drama. Nou ja, zonder effectbejag, dat is natuurlijk onzin – ze camoufleert het alleen zorgvuldig. Het is als een film waarbij de onheilspellende muziek je nauwelijks opvalt, omdat die zo’n eenheid is met wat er op het scherm gebeurt. (...) Ondertussen verliest Van Keulen nooit haar gevoel voor humor en haar scherpe oog voor detail. Of misschien is dat wel hetzelfde. (...) Mensje van Keulen is niet in staat om saaie zinnen te schrijven. En al helemaal geen saaie boeken. - Dries Muus in HP/De Tijd
'Feilloos weet Mensje van Keulen in haar nieuwe roman weer het geweld en het stil verdriet achter het zogenaamde leven te vangen (…) Van Keulens gave is juist dat ze omspelend kan schrijven, via een detail dat een wereld oproept (…) Niemand, krijgen we onnadrukkelijk ingeprent, is helemaal te doorzien, aan iedereen is wel een (vaak grote) steek los. Dat is een draad in haar heerlijke oeuvre (…) Zo suggestief gaat Van Keulen over de hele linie te werk in Liefde heeft geen hersens – en dat werkt. De spanning neemt daardoor almaar toe (…) Ze wendt haar details ook aan om de twee andere pijlers in haar proza gestalte te geven: haar carveriaanse psychologisch inzicht in menselijke verhoudingen én haar fascinatie voor gothic morbiditeiten (…) Bijzonder is dat Van Keulen van haar beschadigde en/of krankzinnige personages zulke mensen van vlees en bloed weet te maken dat we ze tijdens de roes van het lezen voor alleszins normaal verslijten. Die illusie roept Van Keulen bewust op: haar proza leest als een groot nee tegen het veroordelen van de medemens (…) bewonderenswaardige bijna-perfectie, zoals Van Keulen weer zo achteloos laat zien in deze prachtige roman.' - Jeroen Vullings - Vrij Nederland
Met haar nieuwste roman bewijst Mensje van Keulen opnieuw hoe krachtig en suggestief haar realisme is (…) Ze weet met haar nuchtere, humoristische stijl, vol onderhuids kloppend venijn, het doodsbesef van ouders voor even draaglijk te maken.' - ***** Fleur Speet in De Morgen
'Trefzekerheid (…) Maar veel leuker dan het gezelschapsspel waartoe dit boek aanleiding kan geven (“Wie denk jij dat Irma heeft omgebracht?”) is het vermaak om het tranendal dat Van Keulen in kaart brengt, met scheuten van pijn wanneer het té erg is.' - **** Arjan Peters in de Volkskrant
'Mensje van Keulen heeft met Liefde heeft geen hersens weer een bijzondere prestatie geleverd. In minder dan 200 bladzijden komt een rijk tableau tot leven van ogenschijnlijk heel gewone mensen met heel gewone banen. (...) Mensje van Keulen suggereert en tipt aan, maar benoemt zaken zelden expliciet in deze roman. (...) Van Keulens talent om personages tot leven te brengen maakt Liefde heeft geen hersens bijzonder aanschouwelijk. De sluimerende vermoedens zorgen voor een zekere spanning in het verhaal en de ontknoping is verrassend.' - 8 Weekly
'Een heel mooie roman.' - Petra Possel in Kunststof radio
'Liefde heeft geen hersens is een hoogtepunt in het oeuvre van een schrijfster die zich niet in een hokje laat duwen. Of het zou dat van de Nederlandse literatuur hors categorie moeten zijn, de absolute top dus.' - **** Koen Eykhout in Limburgs Dagblad
'Ook in dit boek is Van Keulen een meester in het oproepen van de beklemming van het kleine.' -Daphne van Paassen in Opzij
'Liefde heeft geen hersens heeft alle kenmerken van het schrijverschap van Van Keulen. Dwingend neemt ze de lezer mee haar verhaal in en weeft met haar woorden een web van suggesties die haar personages diepgang verlenen. (...) Van Keulen is geen schrijfster van grote woorden, van verhalen over grote daden. Haar personages zijn stuk voor stuk door het leven beschadigde mensen die zich zo goed en zo kwaad als het gaat door hun dagen heen slaan. Van Keulen weet hen in al hun benepenheid én grootsheid tot leven te wekken. -**** Sonja de Jong - Gooi- en Eemlander
'Liefde heeft geen hersens is een mooi en zeer herkenbaar verhaal over de vele aspecten van de liefde. Een verhaal over liefde en dood.
Mensje Van Keulen brengt in het boek de personages echt tot leven. Het zijn allen doodgewone mensen met doodgewone banen. De schrijfster vertelt het verhaal uit het perspectief van Romy en van huisbewaarder Harro. Het is een krachtige roman waarvan de spanning tot op het einde bewaard wordt. Een aanrader!' - De boekenkast
|
