Juryrapport Libris nominatie 2010:
De zes verhalen in Een goed verhaal zijn uitgebalanceerde, afgepaste doses taal. De personages blijven nog lang bij: de vrouw die alles slikt van haar veel oudere, schrijvende partner en die zijn kwetsende woorden ’s nachts uit het raam wegblaast, de man die keer op keer de vragen van zijn echtgenoot moet beantwoorden over zijn overspel. Zelfs passanten blijven hangen bij de lezer: de dikbuikige man die bij het buffet op een cruiseschip zijn bord maar blijft vol laden, het meisje met de mollige enkels waarin een hele toekomst te lezen valt van ‘vermoeidheid, afwijzing, een voortijdige dood op een bank vol vlekken’. Van Keulen weet hen met enkele goed gekozen woorden tot leven te wekken.
In Een goed verhaal bestaan twee tegenstrijdige werkelijkheden naast elkaar: de tastbare werkelijkheid, dat wat mensen zeggen en doen, en de innerlijke werkelijkheid, wat mensen voelen en denken. ‘Dom wijf,’ denkt de reizigster over de suppoost die haar in het museum tot de orde roept als ze een meubelstuk aanraakt, maar ze excuseert zich beleefd en liegt zelfs dat ze uit een familie van meubelmakers komt. ‘Geen licht aandoen,’ zegt een man die zojuist verkracht is tegen zijn vrouw, als hij paniek voelt over een eventuele besmetting, ‘ik slaap bijna’. Innerlijk woedt een storm, uiterlijk is alles kalm en onder controle.
Mensje van Keulen heeft, sinds haar debuut in 1972, de mogelijkheden in het genre van het korte verhaal meer en meer uitgebuit. Subtiel bouwt ze haar verhaal op, bedrieglijk losjes en bondig schetst ze een situatie. Ze is onverwacht grappig, laat onderhuidse dreiging, twijfel en huiver voelen en maakt dan met een onverhoedse coup de theâtre duidelijk dat het allemaal nog veel erger is dan gedacht. Die kundig opgebouwde verhalen doen de lezer steigeren als hij geconfronteerd wordt met zoveel wreedheid, valsheid, onmenselijkheid. Groot is het ontnuchterend en ontregelend effect van deze verhalen van Mensje van Keulen.
Haar personages zijn bang om alleen gelaten te worden, maar maken keuzes die de gevreesde eenzaamheid juist uitnodigen. Soms toont Van Keulen de stille huiselijke wanhoop, dan weer toont ze het grote leed als een macabere nachtmerrie. Ze legt de ingehouden tranen en ontreddering bloot, maar zoomt ook in op ongegeneerde wreedheden, jaloezie, bedrog, wrok en machtswellust, want niemand in de wereld van Van Keulen is alleen maar slachtoffer.
Zonder pathos, in een dwingend realisme dat bijt en wringt, beschrijft ze de menselijke wanhoop. Mensje van Keulen toont zich in deze bundel een sublieme chroniqueur van de menselijke eenzaamheid.
Juryrapport Gouden Uil 2010:
In zes verhalen laat Mensje Van Keulen zien dat ze uitblinkt in millimeterwerk. Haar taal – schijnbaar zo eenvoudig - is precies, haar beelden zijn nietsontziend en laten je niet los. Van Keulens broze helden verlangen tegen beter weten in. Ze vertellen leugens, nu eens met verwoestende, dan weer met heilzame gevolgen. Ze voelen zich onbegrepen, jaloers, bedreigd of ongeliefd: niets menselijks is hen vreemd.
Een echtpaar in crisis, een verwaande schrijver, een vereenzaamde lerares en een ondertitelaar van pornofilms: Van Keulen neemt hun levens onder de loep zonder te oordelen. Ze omcirkelt haar personages, beloert ze en laat vaak niet meer zien dan een vonk. In de traditie van de allerbeste kortverhalenschrijvers laat Van Keulen het mysterie heel, wat haar verhalen een aparte vorm van suspense meegeeft. In het titelverhaal laat Van Keulen zien dat gruwel en humor zich perfect in elkaars buurt kunnen ophouden. Met Een goed verhaal bevestigt Van Keulen haar reputatie van begenadigde kortverhalenschrijfster.
'Wat een knappe verhalen. De vrouw van de veel oudere schrijver, ('je moet de staartjes van de haring laten snijden,' zei hij, 'waarom vergeet je dat steeds?') zal me nog lang bijblijven. Verbeeld ik het me of is het korte verhaal aan een opmars bezig? Terecht prijst de jury dit genre.' Mieke van der Weij - miekesleeslcub.nl
'Vooral op de korte baan excelleert Van Keulen.' - Lies Schut in De Telegraaf
'Een goed verhaal, jazeker.' - Knack
'In eenvoudige taal weet zij de gebeurtenissen raak neer te zetten, waarbij elke aanstellerij haar vreemd is. Ook "De eerste man" is een goede illustratie van de wijze waarop Mensje van Keulen haar verhalen in deze bundel heeft opgebouwd. De verhalen beginnen argeloos, er is nog niet veel aan de hand, en waar het precies naar toegaat, overziet de lezer nog niet. De lezer wandelt met de schrijver mee; er is wel iets vreemds, maar hoe dat te benoemen valt, is niet duidelijk. En dan is er opeens de onverhoedse valkuil, die alles duidelijk maakt, maar tevens het gebeurde in een macaber daglicht stelt. Een goed verhaal zou je kunnen beschouwen als de moderne variant van Bordewijks Fantastische vertellingen.' - Max Pam in HP/De Tijd
'Een gave bundel, zes gecondenseerde romans, vrij van ballast, toonbeelden van bondigheid.' - Arjan Peters in de Volkskrant
'De titel van haar nieuwe bundel Een goed verhaal zegt niets te veel.' - Opium, radio
'Van Keulen levert een verhalenbundel af waarover hetzelfde geschreven kan worden als over haar debuutbundel uit 1972. Toen schreef de pers: ‘Eerst en vooral: zoek eens naar dat bundeltje heel fijne verhalen van Mensje van Keulen: Allemaal tranen. Geschikt voor de man of vrouw met een zeer goede smaak.’ Het is een recensie in een notendop. En hoe treffend, want nog steeds waar.' - Fleur Speet in FD Persoonlijk
'Mensje van Keulen blinkt uit in sprintjes. Met een paar pennestreken zet ze mensen haarscherp neer. In haar nieuwe bundel prikt ze dwars door de verhalen heen waarmee mensen zich presenteren.' - Irene Start in Elsevier
'Ook het titelverhaal, Een goed verhaal, heeft een onverwacht hilarische kant. Daarin zien we een voortijdig gepensioneerde vrijgezel op pad gaan om een gevonden portemonnee terug te brengen naar de rechtmatige eigenares. Hij houdt zich voor daarmee een goede daad te verrichten, maar hij hoopt op een ontmoeting met een leuk meisje. Hij komt terecht bij een wat oudere vrouw die de kost verdient met het ondertitelen van pornofilms. Zij weet onderhoudend te vertellen over haar broodwinning. "Al dat gehijg en gekreun spreekt voor zich", legt ze uit, "maar er wordt ook wel eens wat gezegd, nogal beperkt natuurlijk, het zal nooit over het smelten van de ijskap of de verkiezingen gaan." - Janet Luis in NRC Handelsblad
Dagblad Trouw kiest de bundel als "keuze van de week":
'Nieuw werk van deze specialiste van het verhaal, wier vorige bundel door Jann Ruyters al lovend besproken werd. Mensje van Keulen trekt ons opnieuw haar onverwisselbare universum binnen, waarin mensen meestal niet erg aardig voor elkaar zijn. Zo is er een schrijver die zijn veel jongere vriendin uitscheldt, terwijl zij alles slikt en zich al voorstelt hoe ze straks, als hij dood is, een boekje over hem open zal doen.' - Trouw
'En ja, ook de verhalen in Een goed verhaal tonen dat ze het kan: op de korte baan puike literatuur scheppen.' - Jeroen Vullings in Vrij Nederland
'Fraaie bundel, must-read.' - Het Belang van Limburg
'De andere keer zijn de personages afwachtend en nadenkend, en op weer een ander moment doet de spanning in het verhaal je snakken naar een uitbarsting. Maar boeiend blijft het, en keer op keer laat je je daarom, niet eens met tegenzin, verrassen en misleiden door de subtiele techniek van Van Keulen. Een goed verhaal bevat literatuur op de vierkante centimeter waarvan iedere zin, ondanks de sobere stijl, onder hoogspanning staat. Mensje van Keulen toont zich er, niet voor de eerste keer, een meester in het genre mee.' - Recensieweb
|
