Kort voor zijn tachtigste verjaardag bezoekt Christine Otten haar vader, voor het eerst in jaren. Wat begint als een schuchtere verzoeningspoging zet een ontdekkingsreis in gang die haar terugvoert naar haar jeugd in Deventer, de geëngageerde arbeidersmilieus van haar ouders en de geestelijke instabiliteit van haar vader. Ter plekke doet ze ontdekkingen over een grootvader die worstelaar, acrobaat en communist was, over een grootmoeder die viool speelde, en over haar drijfveren om Deventer op haar achttiende te ontvluchten. In een wervelende stijl beschrijft Otten hoe haar vaders toestand haar leven lange tijd beïnvloedde en hoe een onverwachte gebeurtenis haar hielp daaraan te ontkomen. Om adem te kunnen halen is een aangrijpend boek over ouders en kinderen, dromen en werkelijkheid, afkomst en ambitie, noodlot en bevrijding. |
